Romantiek is overroepen

Hanne Timmermans, zo heet de jongedame die een heel publiek kan doen rillen van emotie in De apologie van de Romanticus. Met haar dagboek en een glas wijn in de hand neemt ze je mee in haar wereld van romantiek. Want wat is dat nu eigenlijk, liefde en romantiek? Is het allemaal een utopie die breekt bij het verlaten van de armen van je geliefde of is romantiek zoals in de Hollywoodfilms die we voorgeschoteld krijgen op een vrijdagavond?

Een solostuk vol contrasten: aan de ene kant klaagt Hanne Timmermans de typische romantiek aan, maar aan de andere kant blijft ze terugvallen in clichés. Woede en verdriet door afstoting wisselen af met dagdromen van samen oud worden en wandelen in de natuur. Dat ze recht uit het hart citeert, is duidelijk. Het gevoel van zwaarte kan ze extreem goed overbrengen naar het publiek en dat voor een eenvoudige reden: iedereen kan zich op een gegeven moment herkennen in die emoties.

Van tijd tot tijd keert ze terug naar haar dagboek dat achter haar ophangt want met zo’n wervelwind aan emoties is het nodig om af en toe een houvast op te zoeken. Tijdens haar relaas doet ze enkele spraakmakende uitingen van “Romantiek is bullshit” tot “Ik heb mijn ziel gebroken om die van u te redden”. Uitspraken die aangrijpen en meteen aantonen hoeveel we van onszelf kunnen geven voor de mensen van wie we houden. Het bewijst ook wat verliefdheid met een mens kan doen: het kan onze goede zijde uitlokken, maar evengoed de woede en jaloezie die we voelen wanneer we opzij gezet worden.

Hartverscheurend is Hannes voorstelling. Kippenvel wisselt af met een gemiste hartslag. Wat begint met een introductie over romantiek en zielsverwanten, draait snel uit op een confrontatie met jezelf en terug met de benen op de grond komen. Een mooie mix van haar verhaal en interactie in het publiek zorgt ervoor dat de stiltes niet te zwaar zijn en er soms een lachje vanaf kan. Op het einde stuit je toch wel op een muur van verwarring en dat zorgt voor een kleine anticlimax.

De apologie van de Romanticus is een meeslepend verhaal waarin Hanne Timmermans je overtuigt dat het helemaal oké is om je in de liefde te verliezen en de daar bijhorende pijn te voelen. Hoe oud je ook bent, je kan je herkennen in de emoties die zij teweeg brengt in haar solovoorstelling.

Tekst: Louise Allegaert & Veerle Schouppe
Foto's: Luc Depreitere