In het kader van de sociaal-artistieke werking brengt Theater Antigone ook dit jaar een wijkvoorstelling - een project waarin buurtbewoners onder begeleiding van vier professionele theater- en muziekmakers een productie op touw zetten. Al van in maart dit jaar gingen de spelers aan de slag met het thema ‘Faust'. Het relaas van de wetenschapper die zijn ziel aan de duivel verkoopt in ruil voor de ultieme kennis, was in de achttiende eeuw al het succesnummer van rondtrekkende poppentheatergezelschappen. Vandaag is het zowel een literaire klassieker als volkstheater bij uitstek.

Wekenlang filosofeerden deelnemers en makers over goed en kwaad, angsten en verlangens en het nobel streven naar kennis en geluk. Er werd gezocht naar zowel de voor- en achterkant van de medaille.

Het verhaal, óns Faust-verhaal, is anders dan de klassieke versie. Het hoofdpersonage is Justus Faustus ofte ‘Just', de zoon van Goethe's Faust. Just is een raar maar heel herkenbaar figuur, een Panamarenko, een Monsieur Hulot uit ‘Mon oncle' van Jacques Tati, een kind dat speelt met de realiteit. Hij is een dromer, een fantast, beweren sommigen. Hij is een profiteur, een gefrusteerde aap, een koppige puber, een believer, een vrijheidsstrijder zeggen anderen.

Just of Faust gaat over een situatie waarin je de controle verliest. Allemaal denken we vaak de werkelijkheid te controleren, maar eigenlijk we komen we meestal just te laat; we hollen steeds achter de feiten aan. Zo ook Just; hij wil vluchten uit zijn realiteit, uit het "zoon-van" zijn, hij zal de wereld verslaan, maar hoogmoed komt onvermijdelijk voor de val...
Just, dien èt al vuvenveertig jaar nevenst zijn leven geslapen" (dixit Marc). Hij ziet de dingen pas klaar in wanneer er niets meer te zeggen valt, als hij deel van het decor geworden is. En dan is het, zoals vaak, net in dat klein-zijn dat het lampje brandt...

"Wat wint de mens als hij alles bezit, maar zijn ziel verliest?" (Marcus 8: 36)